Orthogonale logica II

Orthogonale logica II

Als je de Orthogonale logica II vanuit één bepaalde hoek bekijkt, zou je een vrij vlakke, bijna tweedimensionale projectie zien. Loop je eromheen, dan verandert de projectie radicaal, alsof de vectoren telkens een andere basis vormen voor de projectie van de ruimte. In de wiskunde is orthogonaliteit verbonden met zuivere symmetrie en onafhankelijkheid. Hier wordt dat idee opgepakt, maar vervolgens “gebroken”: de pijpen kruisen elkaar schijnbaar onafhankelijk, maar ze botsen en interfereren toch. Het sculptuur belichaamt zo de spanning tussen zuivere orthogonaliteit (wiskundige orde) en fysieke realiteit (ruis, verwering, chaos). Het roestige, verweerde materiaal staal contrasteert sterk met de ‘logische’ orthogonale structuur. Het geeft een gevoel dat de rationele orde in de loop van de tijd door erosie en verwering wordt ondermijnd. De afmetingen zijn ca. 70 x 60 x 40 cm.